E K Y I S M ★

AKB48's First Musical Kagekidan「∞Infinity」

" .. เผาไหม้ด้วยเปลวไฟแห่งรัก
เราจะมีชีวิตอยู่ .. ตราบชั่วนิจนิรันดร์ "

∞Infinity เป็นเรื่องราวความรักของ “ รุกะ ” แวมไพร์หนุ่มผู้เดินทางออกตามหา “ มาเรีย ”คนรักที่ตายจาก

จนกระทั่งได้พบกับเธออีกครั้งหลังเวลาผ่านไปนานถึง250ปี  โดยมี”กุหลาบสีน้ำเงิน”เป็นตัวแทนความรักของทั้งคู่  

รุกะบอกกับเราว่ามนุษย์นั้นไม่สามารถมีรักนิรันดร์ที่แท้จริงได้ เพราะไม่ว่าจะรักกันมากแค่ไหน

สุดท้ายมนุษย์ก็จำต้องตายจากกันไปในที่สุด

ดังนั้นรุกะจึงเฝ้าติดตามหาคนรักเพื่อที่จะมอบ ”ชีวิตนิรันดร์” ให้กับเธอ ..  

หากแต่มาเรียเองก็ต้องเลือกระหว่างชีวิตปกติของเธอกับความรัก

.. สุดท้ายแล้วเรื่องราวของพวกเขาจะสมหวังหรือไม่ ?

ในเมื่อกุหลาบสีน้ำเงินนั้นสื่อถึงความรักที่เป็นไปไม่ได้และการรอคอยที่ไม่มีวันสิ้นสุด   

 ... ถึงขั้นนี้ ถ้าอยากรู้ก็จงไปหาดูกันเอาเองนะคะ 555

ตัวละครหลัก

มิยาซาว่า ซาเอะ & อากิโมโตะ ซายากะ

เป็น

ฮารุซาเมะ รุกะ

คาชิวากิ ยูกิ & ทาคาฮาชิ มินามิ

เป็น

ทาคาจิม่า มาเรีย

เหล่าตัวประกอบถูกเลือกมาจากทีมต่างๆ บวกกับสต๊าฟของโรงละคร

รวมๆเเล้วใช้นักเเสดงทั้งหมดประมาณ 12 คน

เพลงที่ใช้ในเรื่องจะเป็นเพลงที่เราท่านคุ้นหูกันดีอยู่เเล้วและค่อนข้างมีเนื้อหาเกี่ยวข้องกับเนื้อเรื่อง(บ้าง)

ใช้ดำเนินเรื่อง(บ้าง) เช่น "Blue Rose" , "Kimi wa Pegasus" , "Maria" , "Saishuu Beru ga Naru " ฯลฯ

ซึ่งในบางจุดจะมีการเปลี่ยนเนื้อร้องไปบ้างเล็กน้อย(คำเดียว- -")

เพลงใหม่ที่เป็นของตัวละครเพลงเลยมีอยู่เพียงหนึ่งเพลง

คือเพลง " Infinity " เป็นเพลงธีมของเรื่อง

*ทั้งสองคู่เเสดงให้อารมณ์เเตกต่างกันอย่างสิ้นเชิงเหมือนคนละเรื่องเลย

ถ้าดูสบายๆน่ารักๆก็เเนะนำดูเวอร์ซาเอะ/ยูกิค่ะ  อยากดราม่าหนักๆหน่อยดูซายา/ทาคะ

แต่แปลกนะ บทพูดของซาเอะ/ยูกิเเลดูจะดราม่ากว่าหน่อย อยากให้ทาคามินะได้ไปมากกว่า

เพลง Infinity ตอนจบ จขบ.เเนะนำ ของซาเอะ/ยูกิค่ะ เพราะมาก♥

ความเห็นส่วนตัว

(ไม่ต้องอ่านก็ได้)

.. ละครเวทีเรื่องแรกของ AKB48 เรื่องนี้จัดแสดงไปเมื่อช่วงปลายปีก่อน ณ โรงละคร G-Rosso

โปรเจคนี้มีการใช้นักแสดงดับเบิ้ลเคส คือ คู่แรก เป็น ซายากะ / ทาคามินะ

ส่วนอีกคู่นึงจะเป็น ซาเอะ / ยูคิริน ถ้าถามว่าชอบคู่ไหน? แน่นอนก็ต้องชอบคู่ที่สอง!!

เพราะอะไรน่ะหรอ ก็ความลำเอียงล้วนๆน่ะสิ  แหม~ ก็พี่แบล๊คคู่กับซาเอะคุง แค่นี้ก็แทบจะลงไปดิ้นตายแล้ว

นอกจากจะวายกระจาย ยังได้เนื้อเรื่องถูกใจอีก รอดูแบบลงแดงตั้งแต่ข่าวออก

ถ้าถามเรื่องความประทับใจ เราชอบคู่แรกมากกว่า คู่ทาคามินะกับซายากะ จะให้อารมณ์ความเป็น “Musical” จ๋า

การแสดงอารมณ์ การส่งบท ทำได้ดีมากๆ คงเป็นเพราะกัปตันทีมA+ทีมKคู่นี้เป็นคนจริงจังทั้งคู่มั้ง

โดยเฉพาะทาคามินะเป็นที่รู้ๆกันว่าเซนส์ซิทีฟสุดๆ ..คู่นี้เลยเป็นละครเพลงมากไปหน่อย

ไม่ชินตาเอาซะเลย 55555 ถ้าคนไม่เคยดูละครเวทีคงขำมากกว่าจะซึ้ง

โดยเฉพาะหน้าไมเคิล .. มันล้ำมากๆ  แต่มันก็หล่อนะเอ้อ มาดได้อยู่ สูงด้วยไง

พอมาเข้าคู่กับทาคามินะที่ตัวกะปิ๊ดนึงแล้วมันยิ่งเท่ห์เลยอ่ะ

อันนี้ขอชื่นชม ส่วนจริตจะก้านมันนี่นะ จะขยับทีอะไรทีชั้นนึกว่าพระเอกกุหลาบแวร์ซายมาเอง  

มาดเยอะเหลือเกิ๊น ยิ่งอีตอนหมุนตัวไปนั่งเก้าอี้นี่ .. อยากจะหาอะไรดีด!

เรื่องการร้องเพลงก็ถือว่าใช้ได้ มิวสิคอลแตกต่างจากการร้องเพลงปกติทั่วไปพอสมควรเพราะต้องใช้พลังมากกว่า

อีกทั้งยังมีองค์ประกอบอะไรต่างๆนาๆเข้ามาเกี่ยวข้องเต็มไปหมด

ไมเคิลทำได้ในระดับที่เราให้ผ่าน เสียงมีพลังมาก พัฒนาขึ้นมาเยอะเลยล่ะ

ส่วนตัวแล้วชอบ Kimi wa Pegasus ที่ไมเคิลโซโล่นะ (ในมิวสิคอลมันเปลี่ยนเป็น Boku wa Pegasus)

.. ทาคามินะเป็นคนที่เราคิดเอาไว้ตั้งแต่แรกว่า “ถึง” ที่สุดแล้วใน AKB สำหรับการเล่นละครเวที แล้วก็ได้เล่นจริงๆ

ไม่มีผิดหวังอยู่แล้ว สำหรับ “Voice of AKB” คนนี้ + เสียงทาคามินะตอนบทพูดมันกระชากอารมณ์ได้จริงๆ

 อีกด้านนึง คู่พระนางซาเอะยูกิจะให้อารมณ์เบาๆ ใสๆ กว่าหน่อย ดูเป็นวัยรุ่นกระจุ๋มกระจิ๋ม

เนื่องจากซาเอะคุงเป็นแวมพ์ไพร์ที่สำอ๊างสำอางล่ะ ทั้งเท่ห์ทั้งน่ารัก อ๊ายยย กรี๊ดๆๆๆ (ไปแล้ว)   

เสียดายที่มีวิกมาบดบังความหล่อ แต่ไม่เป็นไร เราว่าเหมือนเด็กอากิโตะ ไฟนอล13อ่ะ ,ฮ่า  พลังโชตะมันพุ่งพล่าน 

ตอนร้องเพลง "Maria" แล้วพูดว่า " ..Mou ichido " เป็นอะไรที่เกินบรรยาย

อีนี่ขอตายอย่างสงบ(เวอร์ของไมเคิลก็กระเเทกใจพอกัน >,.<)

ซาเอะเป็นพระเอกเสียงแหลม นึกถึงพวกหนังอเมริกันที่ผู้ชายร้องเสียงเทนเนอร์สูงๆอะไรเทือกนั้นขึ้นมาเลย

เราชอบ Hizukehenkousen ของK2 เวอร์ที่คู่นี้ร้องคู่กัน  ฟังกี่ทีก็รู้สึกลัลล้า .. ♥

เราว่าคู่นี้ทำให้นึกถึงโรมิโอกับจูเลียตยังไงไม่รู้แฮะ ..  

พูดถึงพี่แบล๊ค เรื่องร้องเพลงนี่ยังขาดพลังไปอีกนิด นิดเดียวจริงๆเพราะว่าพี่แบล๊คเป็นคนเสียงใสโดยธรรมชาติ

นั่นเป็นเหตุผลที่เราชอบพี่แบล๊ค ..  แก้วเสียงใส๊ใส

พอร้องโน๊ตสูงๆแล้วลากยาวๆ ถ้าไม่ดันท้องเยอะๆ มันจะทำให้รู้สึกบางขึ้นมาทันที .. ยังไงก็ตาม

Naki Nagara Hohoende เพลงโซโล่ของยูโกะที่พี่แบล๊คได้ร้องเดี่ยวในละครเพลงเรื่องนี้ คือที่สุด!

มันทำให้ความหวังของเราเป็นจริงขึ้นมา55555 เรารู้สึกขัดใจตั้งแต่สมัยฟังยูโกะร้องแล้ว

ท่อนเสียงสู๊งสูงที่ขัดหูเราตลอดเวลาฟังยูโกะ  พี่แบล๊คทำได้ดีมากเพราะเสียงแหลมเป็นทุนเดิม

ส่วนทาคามินะที่พื้นเสียงหนากว่างานนี้เลยลำบากหน่อย แต่ก็ผ่าน   

.. อีกเพลงที่เราโคตรชอบ แบบโฮกใจมากๆ ริปไว้ฟังบ่อยๆ ก็คือเพลง 109 (มารุคิว) ของ A5

เรื่องการแสดงพี่แบล๊คยังต้องปรับอีกมาก โดยเฉพาะอีตอนจบ

ชั้นมีความรู้สึกว่า ทำไมมาเรียดุจังจ๊ะ จะรับประทานหัวรุกะเข้าไปแล้ว 555

ต่อไปนี้จะเป็นการสปอยตอนจบของInfinityนะคะ

ถ้าใครไม่อยากโดนสปอยก่อนจะดูล่ะก็อย่าอ่านเด็ดขาด!!

.

.

.

 สืบเนื่องจากเพื่อนที่รีเควสมาให้ทำให้

เราจะแปลตั้งเเต่ตอนที่มาเรียทิ้งรุกะกลับไปกับพวกชมรมเต้นค่ะ

(ใช้ของคู่ซายา/ทาคะนะคะ ดูตามในวีดีโอไปได้เลย)

มาเรีย : " นี่เราหลับไปนานแค่ไหนกันนะ .. 
หรือว่าเรื่องราวทั้งหมดเป็นเเค่ความฝัน? "

ดนตรีขึ้นเพลง " Naki Nagara Hohoende "

      " ... การบอกลาที่คุณมอบให้ คุณประคองมันเอาไว้ในฝ่ามือ
ความอ่อนโยนของคุณทำให้หัวใจของฉันสั่นไหวเเละอบอุ่น

หากความรักของเราเป็นดั่งละอองหิมะที่ปลิวล่องลอยในอากาศ
ก็คงต้องมีช่วงเวลาที่รักนั้นจะละลายหมดสิ้น
ถ้าเป็นเช่นนั้น .. ฉันอยากจะอยู่อย่างนี้ตลอดไป

.. ด้วยรอยยิ้มทั้งน้ำตา  .. ฉันจะยืนมองส่งคุณอยู่ตรงนี้
แม้ว่าคุณจะหยุดหันหลังกลับมามองด้วยความเป็นห่วงก็ตาม .. "

ตัดไปที่รุกะร้องเพลงจากระเบียงชั้นบน (ทั้งสองคนยังไม่เจอกัน) 

รุกะ : " อย่าได้หวาดกลัวความรักเลย .. ไม่มีอะไรที่จะต้องสูญเสียทั้งนั้น ไม่มี

กลิ่นหอมของเธอ .. ทุกๆสิ่งของเธอ  ทำให้ฉันหลงไหลและเพ้อฝัน ... "

ตัดกลับมาที่มาเรียร้องเพลงเดิมจนจบท่อน

 
มาเรีย : " .. ด้วยรอยยิ้มทั้งน้ำตา..จนกว่าจะถึงวันที่ชินชากับความอ้างว้าง
ในตอนนี้ฉันยังไม่สามารถก้าวเดินต่อไปได้ 
การโบกมืออย่างแผ่วเบานั้นเพียงเพื่อยื้อเวลาอีกเล็กน้อย
.. อยากจะจดจำคุณใกล้ๆก่อนที่จะจากลา ...


" ..รุกะ!?   

นี่ไม่ใช่ความฝัน .. 

เป็นคุณจริงๆด้วย!  "

รุกะ : " มาเรีย! .. มาเรีย!  ... มาเรีย เธอคือทุกสิ่งทุกอย่างของฉัน
เมื่อปราศจากเธอ , ฉันก็ไม่สามารถมีชีวิตอยู่ต่อไปได้

.. ถึงแม้ว่าฉันจะไม่สามารถมอบชีวิตอมตะเเก่เธอได้
ฉันก็จะอยู่เคียงข้างเธอเสมอ .. ตลอด.. " 

มาเรียรีบพูดก่อนที่รุกะจะพูดจบ

มาเรีย : " .. ตลอดไป เราจะอยู่เคียงข้างกันตลอดไป "

เเวมพ์ไพร์ฮันเตอร์ใช้ลิ่มเงินตอกเข้าที่หัวใจของรุกะ

รุกะใช้พลังไล่พวกฮันเตอร์กลับไป ..

มาเรีย : " รุกะ? .. รุกะ!!!?? "

รุกะ : " ไม่เป็นไร ไม่ต้องตกใจไป "

มาเรีย : " ฉันจะทำยังไงดี? "

รุกะ : " แค่เธอ .. อยู่ข้างๆฉันแค่นั้นก็พอเเล้ว "

มาเรีย : " ฉัน .. จะอยู่ข้างๆรุกะเสมอ ตลอดไปเลยนะ "

รุกะ : " ..ขอบคุณมาก "

มาเรีย : " รุกะ!! ..  รุกะ อย่าเป็นอะไรไปนะ ! "

รุกะ : " ฉันน่ะ เป็นอมตะนะ "

มาเรีย : " รุกะ!! เป็นไปไม่ได้ อย่าโกหกเลย .. เมื่อเเวมไพร์ถูกตอกด้วยลิ่มเงิน

.. เขาจะต้องกลับไปเกิดใหม่เป็นมนุษย์ "

รุกะ : " ในที่สุด .. ฉันก็จะได้เป็นมนุษย์ เหมือนกับเธอเเล้วนะ "

มาเรีย : " รุกะ  กัดฉันสิ .. กัดฉันอีกครั้งนึงสิ!!

ครั้งนี้เป็นหน้าที่ของฉันบ้างเเล้วล่ะ ฉันจะตามหาคุณ .. ตามหารักของเรา

ได้โปรดเถอะ รุกะ กัดฉันที .. รุกะ!! "

อินโทรเพลง Infinity ขึ้น
เหมือนว่าตอนนี้รุกะจะรวบรวมพลังทั้งหมดที่เหลืออยู่

ทั้งคู่ร้องเพลง Infinity

.. ฉันมีชีวิตที่แสนยาวนานเป็นอมตะ

ชีวิตมนุษย์นั้นมีขีดจำกัดดังนั้น..

เราจึงมีชีวิตอยู่เพื่อความรัก

ถึงอย่างนั้น ฉันเองยังคงสงสัยในรัก

อย่าได้หวาดกลัวความรักเลย .. ไม่มีอะไรที่จะต้องสูญเสียทั้งนั้น ไม่มี

คุณไม่เห็นหรือ? .. ว่าแม้สัญญารักที่เเข็งแกร่งที่สุดก็ยังคงต้องจืดจางลงในซักวันหนึ่ง

ความรักนั้นไม่ได้มีไว้เพียงเพื่อเติมเต็มความเดียวดายหรอกนะ

เลือดของฉันจะหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกันกับเธอ

เเละในตอนนั้นเอง เธอก็จะได้รับรู้ ..ว่ารักนิรันดร์ เป็นเช่นไร

ผลิบานในยามวสันต์ (ผลิบานในยามวสันต์)

เหล่าดอกไม้นั้นแสนงดงาม (เหล่าดอกไม้นั้นแสนงดงาม)

(คู่) หากแต่กลับลืมเลือน .. ความขมขื่นทรมานแห่งฤดูหนาว

/จูบ

มาเรีย : " รุกะ .. ฉันรักคุณ "

รุกะ : " .. ฉันจะมอบชีวิตนิรันดร์ให้กับเธอ " 

รุกะกัดที่คอของมาเรีย

ทั้งคู่ร้องเพลง Infinity

หลายครั้งครา
(วนเวียนเรื่อยไป)
ข้ามผ่านความทุกข์ตรม
(ฤดูใบไม้ผลิจะกลับมาอีกครั้ง)
ความรักนี้
(กลิ่นหอมของเธอ)
หัวใจดวงนี้
(ทุกสิ่งทุกอย่างของเธอ)
..จะรู้สึกอบอุ่นอยู่เสมอ

โอบกอดเธอเอาไว้ในอ้อมเเขน
ดำรงอยู่เคียงคู่กันเเละกัน
เผาไหม้ด้วยเปลวไฟแห่งรัก
เราจะมีชีวิตอยู่ .. ตราบชั่วนิจนิรันดร์

รุกะวางดอกกุหลาบสีน้ำเงินทิ้งไว้เเล้วเดินจากไป

มาเรียเดินไปเก็บดอกกุหลาบนั้นมาถือไว้แนบอก /ไฟในโรงละครปิดลง

บทพูด

" ในวันนั้น .. รุกะกลายเป็นละอองจางหายไปในอ้อมกอดของฉัน
ในวงเเขนของฉันนั้น คงหลงเหลือไว้เพียงเเค่ไออุ่นของความรักเท่านั้น
เหมือนที่รุกะเฝ้าตามหาฉันมาตลอด 250 ปี  .. ฉันก็จะใช้ชีวิตนิรันดร์ที่มีอยู่นี้ ออกตามหาคุณ
รอยแผลเป็นเล็กๆที่หลังคอ .. ฉันเชื่อนะ ว่ามันคือหลักฐานแห่งรักของเรา "

-END-

ดูที่ทีก็ซึม (yωy*)

มีบทพูดดีๆที่เราชอบอยู่หลายอันเลย

..อยากจะเขียนเหมือนกันเเต่ไม่มีที่อ้ะ *ก้ากกก

แถมๆ INFINITY ver. SaeYuki

เราชอบเวอร์นี้มากกว่าหวานเชียว

★อ.อย่าลืมที่สัญญาจะเลี้ยงล่ะ คริคริ

ชั้นนั่งทำให้เเกเเทบตาย!!